Τελικά η βλακεία είναι ανίκητη

Εντάξει να δεχτώ ότι φοβήθηκες από το πλήθος των ατόμων (που είναι ψέμα), να δεχτώ ότι σου επιτέθηκαν (που είναι μεγαλύτερο ψέμα), να δεχτώ πως ήσουν σε άμυνα (αλλά υπήρχε κάτι άλλο εκτός από τον ηλίθιο εαυτό σου εκεί για να φοβάσαι;) αλλά για πόσο βλάκες μας περνάς όταν προσπαθείς να μας πείσεις ότι δεν είδες τον τραμπούκο, που τόση ώρα σου έκανε επίθεση, να σωριάζεται μπροστά σου; Συγγνώμη αλλά αν τόσο σε φόβισε, αν πυροβόλησες στον αέρα, στο πάτωμα ή όπου αλλού λες για να σωθείς δεν μπορεί να μην είδες την απειλή να πεθαίνει ακαριαία μπροστά σου. Και δεν μπορεί όλο αυτό το πλήθος που προσπαθούσε τόση ώρα να σε ξεφτιλίσει, που ήταν φίλοι της απειλής σου να μην έβγαλαν έναν ήχο και να μην κατάλαβες ότι μόλις είχες εκτελέσει έναν ανήλικο. Παραδέξου το: σκότωσες ένα παιδί και την έκανες. Ακόμα και αν δεν τον είχες πετυχει στην καρδιά δεν έκανες κανένα κόπο να καλέσεις ασθενοφόρο. Όχι μόνο τον πυροβόλησες αλλά τον παράτησες στη μέση του δρόμου να πεθάνει. Βγάλε τον εαυτό σου από τη μιζέρια σου και βρες μια γωνιά και μείνε εκεί μέχρι να πεθάνεις μπας και γλιτώσει η ανθρωπότητα. Και την επόμενη φορά που θα αποφασίσεις να καθαρίσεις την κοινωνία από τους χούλιγκαν φρόντισε να πετύχεις τον γελοίο δικηγόρο σου.

Βαριά ποτά, βαριά τσιγάρα!

Δεν ήξερα πως υπάρχει αυτό το video clip. Πριν λίγο το ανακάλυψα. Είναι πολύ όμορφο εικαστικά. Κάθε πλάνο είναι και ένας πίνακας.

Κι εσύ εδω?

Και νόμιζα πως σε είχα χασει για παντα! Κοίτα να δεις που μετά από 2 χρόνια και 10 μήνες σε ξαναβρήκα! Δεν ξερω αν θα είναι καλύτερα η χειρότερα. Πάντως θα 'ναι αλλιώς.